The King is dead! RIP 2006-2012

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλη την παρέα
Περισσότερα στο lexx.gr

Συνέντευξη με τον Νίκο Δήμου

09 Oct 2006 by lexx

213519s160.jpg

Προφανώς και δεν χρειάζονται συστάσεις. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που ο Νίκος Δήμου αφιέρωσε τον χρόνο του για να απαντήσει στις παρακάτω ερωτήσεις. Νομίζω πως αυτή η συνέντευξη έχει πολύ ενδιαφέρον.

Η σχέση σας με την τεχνολογία ήταν πάντα πολύ καλή. Το blog συνδυάζει τους υπολογιστές με το γράψιμο και την φωτογραφία. Θα θέλατε να είχατε από πιο νωρίς τη δυνατότητα να διατηρείτε ένα blog;

Ναι αν και εν μέρει το είχα κάνει από το 1996 όταν άνοιξα το site μου. Υπήρχαν όλα εκεί: κείμενα παλιότερα, σχόλια σύγχρονα, φωτογραφίες. Ακόμα και ο διάλογος με email. Μόνο που δεν ήταν δημόσιος.

Έχετε φανταστεί ποια θα μπορούσε να είναι η επόμενη εξέλιξη της τεχνολογίας που θα σας συνάρπαζε τόσο πολύ;

Όποια και να είναι είμαι έξαλλος γατί μάλλον δεν θα την ζήσω.

Έχετε δώσει σε πολλούς έμπνευση και έναυσμα για να αρχίσουν το δικό τους blog. Εγώ είμαι ένας από αυτούς, για παράδειγμα. Εσείς πήρατε από κάποιον το έναυσμα; Υπάρχει κάποιο blog που διαβάζετε καθημερινά (ελληνικό ή και ξένο);

Διάβαζα αρκετά ξένα blogs – αλλά ωθήθηκα στο να κάνω δικό μου όταν άρχισε ο Tim Berners Lee… Ένας χρήστης μπορεί να φέρει πολύ κόσμο στο blog του σχολιάζοντας ένα θέμα σας. Πιστεύετε ότι είναι πάντα "αγνές" οι προθέσεις των χρηστών γενικότερα στην "μπλογκόσφαιρα" και ειδικότερα στο blog του doncat;

Δεν μπορώ να το ξέρω... Υποψιάζομαι ότι υπάρχουν και σκοπιμότητες – αλλά το θεωρώ φυσικό. Τα blog έχουν αλλάξει λίγο τον κόσμο προς το καλύτερο και έχουν δώσει στον απλό άνθρωπο φωνή. Έχουν πέσει ακόμα και κυβερνήσεις. Στο παρελθόν, ο μέσος πολίτης άκουγε δυο-τρεις φωνές μόνο και διάλεγε. Μήπως σήμερα αυτή η πολυφωνία δημιουργεί μια απίθανη σύγχυση που εντέλει εξυπηρετεί αυτούς (τους πάνω) που ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν να κάνουν και πώς να το κάνουν;

Νομίζω πως ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να επιλέγει. Πάρτε την διαφήμιση. Μας βομβαρδίζουν κάθε μέρα χιλιάδες μηνύματα – αλλά εμείς καταγράφουμε και θυμόμαστε μόνο αυτά που μας αφορούν. Είναι απίθανο πως δουλεύουν αυτά τα φίλτρα στο μυαλό μας και πως αλλάζουν από την μία ώρα στην άλλη. Θα ήθελα να κάνετε ένα σχόλιο για την ουδέτερη ή και ανύπαρκτη στάση που κρατάει η ελληνική διανόηση σήμερα πάνω σε οποιοδήποτε θέμα. Αν περιμένουμε να πάρουμε παιδεία και πολιτισμό από το σχολείο και την τηλεόραση, καλύτερα να απελπιστούμε. Θα μπορούσε τελικά να γίνει το διαδίκτυο ο φορέας μιας φαβιανής πολιτικής και πολιτιστικής εξέλιξης;

Μα νομίζω πως ήδη έχει αρχίσει να γίνεται αυτό. Η πιο ζωντανή ελληνική (και ξένη) σκέψη και γραφή υπάρχει στο Δίκτυο. Η εξέλιξη αυτή μόλις άρχισε και σίγουρα θα συνεχιστεί. Σε μια συνέντευξη σας στην εκπομπή "Στα Άκρα" είχατε πει ότι "Οι Η/Υ είναι η προϋπόθεση για να γίνει το μάθημα στα σχολεία". Πώς θα βλέπατε την ιδανική σχέση υπολογιστή-μαθητή τελικά; Ήδη στην Σκανδιναβικές χώρες ο κάθε μαθητής είναι δικτυωμένος – με τον καθηγητή του, την βιβλιοθήκη του σχολείου, τους άλλους μαθητές - φυσικά και το Internet. Όλα τα μαθήματα οι εργασίες και οι συνεργασίες γίνονται μέσω υπολογιστή. Έχω παρατηρήσει πως όσο μεγαλώνετε σε ηλικία οι ιδέες σας γίνονται πιο φρέσκες και επίκαιρες. Σαν να είστε ένας σοφός έφηβος. Τι το προκαλεί αυτό; Όσο πλησιάζω προς το τέλος, επιταχύνω για να κερδίσω χρόνο...

Πολλά από αυτά που λέτε μου φαίνονται σαν κοινή λογική. Είναι επειδή ξέρετε να διατυπώνετε τις απόψεις σας; Ή επειδή "αποφεύγετε" να ασχοληθείτε με ζητήματα πιο στρυφνά, απ’ αυτά που κι εσείς ομολογείτε ότι σαν κολλάνε στον τοίχο;

Μπορεί ασυναίσθητα να κάνω και το δεύτερο αν και δεν το επιδιώκω (εξ ου και έχω τρακάρει με πολλούς τοίχους...). Προσπαθώ πάντως να είμαι σαφής – δεν βρίσκω καμία γοητεία στην αδιαφάνεια των λόγων.

Έχετε κάποιους ανθρώπους που να θαυμάζετε; Που να θεωρείτε "ήρωες"; Για τον νέο του σήμερα, ποιος θα μπορούσε να είναι ένας πραγματικός ήρωας, ένα γνήσιο ίνδαλμα, αυτός που πραγματικά θα άξιζε να του μοιάσεις; Μικρός είχα – τον Ιούλιο Βερν και τους ήρωές του. Ιδιαίτερα τον πλοίαρχο Νέμο. Ο καθηγητής μου στην φιλοσοφία Joseph Stuermann ήταν επίσης ένας άνθρωπος που θαύμασα. Είσαστε άνθρωπος ανοιχτός, με ευαισθησίες. Μοιράζεστε αρκετές προσωπικές σας στιγμές δημοσίως. Έχετε νιώσει ότι απομυθοποιείστε μέσα από το blogging; Αν ναι, σας νοιάζει; Όχι, έχω συνηθίσει. Ένας συγγραφέας ζει κάνοντας στριπ-τηζ.

Ποια θεωρείτε την μεγαλύτερη επιτυχία σας και ποια την μεγαλύτερη αποτυχία σας; Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε 5 χρόνια από σήμερα; Η μεγαλύτερη επιτυχία μου είναι ότι κατάφερα να παραμείνω έντιμος και ειλικρινής. Η μεγαλύτερη αποτυχία μου είναι όταν δεν μου αναγνωρίστηκε..