Κρατική Παρέμβαση στο Διαδίκτυο
Πείτε το κρατική παρέμαβαση, πείτε το λογοκρισία, όπως και να το πείτε η πραγματικότητα είναι ότι έχουν περάσει γύρω στα δέκα χρόνια από τις ρομαντικές εποχές του διαδικτύου. Βέβαια οι δυνατότητες σήμερα είναι αφάνταστα περισσότερες. Γι αυτό ακριβώς το λόγο το διαδίκτυο έγινε στόχος πολυεθνικών και κρατών.
Δεν υπάρχει βδομάδα που να μην διαβάζω στα νέα για κρατικές παρεμβάσεις. Η Κίνα απαγόρευε μέρος του blogspot, η Τουρκία όλο το youtube, η Ελλάδα θέλει να επεκτείνει την σιχαμένη γραφειοκρατίας της και στα blog μας τώρα και πάει λέγοντας.
Θυμάμαι παλιά την ιστορία που είχε ξεκινήσει με το napster. Την πλήρωσαν μερικοί κακόμοιροι για τα μάτια του κόσμου στην Αμερική και την Γερμανία. Ήδη από τότε, αν κάποιος δεν είχε υποπτευθεί την σημερινή εξέλιξη θα ήταν ή πολύ ρομαντικός ή αφελής.
Το διαδίκτυο μπορεί να στηρίζεται και να εξαρτάται από κρατικές και ιδιωτικές υποδομές, όμως η ψυχή και η πραγματική δύναμη του διαδικτύου είναι οι απλοί χρήστες. Το Time το λέει αυτό, όχι εγώ. Και για αυτό ακριβώς το λόγο θα ήταν άδικο να αφήσουμε το "Κράτος" να μολύνει με τις αρχαίες δομές του τον χώρο μας.
Τα πράγματα όμως σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να είναι απλά και μονοδιάστατα. Το διαδίκτυο έχει γίνει πλήγμα για αγορές όπως αυτή της μουσικής βιομηχανίας. Μια πληγωμένη αγορά όπως γνωρίζετε δεν μπορεί να κάνει καλό στον δυτικό πολιτισμό. Λύση για μένα δεν είναι ούτε η μετάβαση ξεπερασμένων μοντέλων στο διαδίκτυο αλλά ούτε και η απόλυτη αναρχία. Δεν νιώθω καλά (αν και βολεύει) που μπορώ αν θέλω να "κλέψω" οποιοδήποτε λογισμικό ή βιβλίο ή οτιδήποτε θέλω και συνάμα τον κόπο κάποιου άλλου.
Όπως και να το κάνουμε στο μέλλον θα είμαστε επώνυμοι στο μεγαλύτερο μέρος της διαδικτυακής μας παρουσίας. Όχι επειδή θα μας το επιβάλει κάποιος αλλά επειδή θα μας διευκολύνει. Ήδη έχει γίνει με το facebook χωρίς λόγο. Που να έχουμε και λόγους. Είμαι από αυτούς που πρόλαβαν το "ρομαντικό" άναρχο διαδίκτυο αλλά είμαι και στην κατηγορία των ανθρώπων που αποδέχονται την εξέλιξη και κοιτάνε μπροστά.
Το κράτος δεν έχει θέση εξουσίας στο διαδίκτυο, ποτέ δεν είχε και στην πραγματικότητα ποτέ δεν θα μπορέσει να έχει. Η διέξοδος δεν είναι η ρύθμιση, αλλά το κίνητρο. Πλέον δεν μπορείς να επιβάλεις κάτι στον χρήστη, πρέπει να τον πείσεις και να τον προσελκύσεις. Και δυστυχώς για κάποιους ο μέσος χρήστης τείνει να πατάει πιο εύκολα το off της τηλεόρασης κάθε μέρα.
Διαβάστηκαν περισσότερο σήμερα
-
01/07/201069 σχόλια
-
01/04/20109 σχόλια
-
12/11/200912 σχόλια
-
11/03/20105 σχόλια
-
07/01/20104 σχόλια
-
16/03/20100 σχόλια
-
23/01/20100 σχόλια
Αλέξανδρε συμφωνώ σε όλα πλην του επιλόγου περί τηλεόρασης. Όσο υπάρχουν περισσότεροι Έλληνες που ξέρουν ποια είναι η Πόπη Μαλιωτάκη από όσους ξέρουν τι είναι podcast λ.χ. αυτό είναι απλώς μια τεράστια υπερβολή. Άσε που σήμερα μάθαμε ότι 1 εκατομμύριο άτομα λέει ενημερόνται από τα sites & τα blogs.
Το νούμερο το αφήνω ασχολίαστο, αλλά εκεί που φαίνεται η πραγματικότητα είναι ότι για κάποιο λόγο τα blogs δεν είναι sites !?
[...] Όπως και να το κάνουμε στο μέλλον θα είμαστε επώνυμοι στο μεγαλύτερο μέρος της διαδικτυακής μας παρουσίας [...]
Νομίζω σωστά το θέτεις. Κάπου εκεί έγκειται ο πιο κρίσιμος προβληματισμός.
Πες μας την βασιλική σου γνώμη